kadarating ko lang ng bahay noon bitbit ang take-out food ko for lunch. pagbukas ko ng gate titig agad ang feeling na bata sa akin at out of the blue nag-comment siya.

siya: hala sige fast food.
me: okay lang ‘yan. paminsan-minsan lang ‘yan.

sumabat ang kanyang dakilang ina.

nanay: ay nako. mas magandang sa carinderia ka na lang kumain kaysa sa mga ganyan-ganyan ang pinagbibili mo. wala ka naman makukuha masyado diyan. sige ka.
siya: oh maniwala ka diyan. *insert course of nanay niya here* ‘yan.

eh napanting na ako. feeling kasi niya sobrang galing niya.

”biologist ako at pinag-aaralan ko din ang energy catabolism at metabolism ng katawan ng tao down to the molecular level kaya tingin ko alam ko ang ginagawa ko so pwede ba, ‘wag mo akong pinapakialaman?! my course encompases your mom’s course, no offense tita, and extends far beyond.”

at ayun, feeling ko nagulat silang mag-ina sa sinabi ko. napatingin na lang siya sa nanay niya na napatigil din sa ginagawa niya at yumuko. ako naman? di na lumingon at dumiretso na sa kwarto ko.

nakaka-inis yung mga taong feeling nila mas matalino sila sa’yo or mas mataas yung level nila sa’yo kahit harap-harapan eh hindi naman talaga ugh. hindi ako nagsasabi ng mga ganyang bagay unless you step outta line. sorry kid but you need to understand that i know better than you do so know your place.

ang sarap nilang ihulog -___-

hi crush! alam mo ang ganda ganda mo talaga. siguro sawa ka nang naririnig ‘yan pero i mean it. sobra akong na-aamaze sa’yo — humahanga, umaasa. nung una pa lang kitang nakita, sabi ko sa sarili ko gagawin ko lahat ng kaya ko para lang mapansin mo ako. yun bang magiging close tayo, makakapagkulitan, magtatawanan at masabi ko na din sa’yo yung totoong nararamdaman ko. ilang buwan na rin tayong magkakilala pero hanggang dun lang. masaya na ako dun…pakiramdam ko kasi, unti-unting naaabot ko yung pangarap ko pero ang hirap pala. sa sobrang ganda mo ang daming nakakapansin sa’yo. may mayaman, matalino, heartthrob, campus famous at lahat na. pa’no naman ako makikipagsabayan sa mga ‘yon eh di hamak na isang pangit lang ako, simple, di kabilang honor roll pero may puso at totoo. 

isang ngiti. yang yung unang-una mong binigay sa akin. hanggang ngayon hindi ko makalimutan kung ano yung pakiramdam na nadama ko nuon. hanggang ngayon alam ko pa din kung paano ako binigyang buhay at pinasaya ng araw na ‘yon. kaibigan na kita ngayon; ang hirap pala. hindi pala ganun kadaling ma-accomplish yung mga plano ko na sa huli ay magtapat ako sa’yo. pero kinaya ko.

nahihirapan na ako. ang sakit sa kalooban na sa bawat dadaanan ko, tatambayan o pupuntahan sa loob ng campus maririnig ko yun “siya yung….di’ba?” o di kaya “siya yun? shit ano’ng nakita niya diyan?”. pakiramdam ko tuloy sobrang laki ng pagkakamali ko kasi pati ikaw nadamay sa sumpa ko — ang makantsyawan at malait ng mga mapanghusgang mga tao. 

wala akong maipagmamalaki sa’yo. wala akong ganun kalaking pera para maibigay lahat ng hinihiling mo, talino para masagot lahat ng katanungan mo. tanging sarili ko at ang pagmamahal ko ang iaalay ko sa’yo. mahal kita, tandaan mo ‘yan. pipilitin kong magbago hindi para sa kanila kundi para sa atin para naman pag nakita nilang magkasama tayo, ang marinig mo sa kanila ay hindi “bagay sila” kundi “halatang mahal na mahal nga nila ang isa’t-isa”.

mamahalin ka hanggang hahayaan mo ako,
ako-na-siyang-natupad-ang-hiling 

WHAT DID YOU DO LAST CHRISTMAS/NEW YEAR VACATION?

minsanan lang yan dre. lahat sa gabi! 

it might have been.

pahinga na din. in love ako sa’yo tandaan mo yan. ‘wag mong itanong kung bakit kasi kapag nasagot ko yan sigurado akong hindi natin pwedeng sabihing love yan.

good night y’all guys and gals una na muna ako. maaga pa pasok bukas eh haha. bukas na lang ulit. take care, sweet dreams and God bless ^^,

the truth is, you knew exactly what you had. you just thought you’d never lose it.

alam niyo naman nang lahat na napaka-bitch ko pagdating sa mali-maling mga signs diba? so here is another episode in my battle for sign correction haha.

papasok na kami nuon sa school at nasa gateless gate na kami ng uplb nang may makita yung friend ko na sign. alam niyo naman siguro yung “egg waffles” or the “deep fried chenelyn coated quail eggs” diba haha (okay laptrip pa din ako sa egg waffles shet) well ang tindero at tinderang aking nakilala, iba nanaman ang tawag. hindi kwek kwek at hindi din tukneneng. masarap naman siya kaya lang disturbing yung tawag niya haha anyways, as usual here we go ^^,

effort pa man din niya sa letter g at q haha hindi ko na tuloy mabasa ng matino. okay banana cue po ang tama haha :P